Karboksyterapia

 

Jest to bezpieczna, bardzo mało inwazyjna i klinicznie sprawdzona metoda stosowana do odmładzania skóry, walki z cellulitem, lokalnymi nadmiarami tkanki tłuszczowej, rozstępami, zwiotczeniami skóry, łysieniem, a nawet ogniskami łuszczycy, zaburzeniami krążenia obwodowego, czy owrzodzeniami i opóźnionym gojeniem ran.

 

OPIS ZABIEGU

Czysty CO2 jest wstrzykiwany w tkanki podskórne przez niewielką igłę. Przenika bez problemu do okolicznych tkanek. CO2 wywołuje silne rozszerzenie drobnych naczyń krwionośnych oraz powstanie nowych kapilar. Zwiększa przepływ krwi, tlenu i składników odżywczych do podawanego obszaru oraz poprawia mikrokrążenie i odnowę komórek. Odpowiedzią skóry na iniekcje CO2 jest stymulacja kolagenu, co skutkuje zwiększoną jej sprężystością. Ponadto, zwiększona ilość dwutlenku węgla wpływa na zmniejszenie zdolności wiązania tlenu przez hemoglobinę, w związku z czym, hemoglobina chętniej zostawia w tkance przyniesiony ze sobą tlen. Wysoka zawartość związku powoduje też tworzenie nowych naczyń krwionośnych, co prowadzi do długotrwałej poprawy krążenia i dotlenienia tkanek. Tak więc zwiększenie stężenia dwutlenku węgla uruchamia kilka mechanizmów nastawionych na szybkie dostarczenie większych ilości tlenu do danej okolicy. Łączenie aspektów mechanicznego rozbijania tkanek (penetracja gazu) oraz jego chemicznego działania na skórę sprawia, że karboksykoterapia jest jedną z najbardziej obiecujących technik rewitalizacji skóry.

 

Wprowadzony do tkanki tłuszczowej gaz częściowo zmienia się w kwas węglowy, rozpuszczający komórki tłuszczowe. Zwiększone ukrwienie prowadzi do wzmożonego drenażu limfatycznego leczonego obszaru, poprawy metabolizmu oraz wydalania uwolnionego tłuszczu. Proces ten prowadzi do zmniejszenia liczby komórek tłuszczowych jak i wymodelowania sylwetki. Natomiast odnowienie komórek skóry i stymulacja syntezy kolagenu skórnego prowadzi do wygładzenia powierzchni skóry oraz usunięcia nieestetycznego efektu “skórki pomarańczowej”.

 

Zabieg karboksyterapii polega na śródskórnym lub podskórnym precyzyjnym wstrzykiwaniu, przy użyciu specjalnego urządzenia, kontrolowanych dawek dwutlenku węgla. Podczas zabiegu pacjent może odczuwać pewien dyskomfort, który jest związany z wprowadzaniem gazu, jednak ustępuje on po około 5 minutach. Obszar, który jest poddany zabiegowi może być lekko uwypuklony, lecz objaw ten szybko znika pozostawiając czasami ciche trzeszczenia pojawiające się przy ucisku miejsc poddanych zabiegowi. Jakiś czas po zabiegu może utrzymywać się lekkie zaczerwienienie, zasinienia i obrzęk. Bolesność zabiegu jest bardzo zmienna osobniczo, dla większości pacjentów karboksyterapia jest zabiegiem mało bolesnym. Obszaru leczonego nie należy rozcierać ani zanurzać w wodzie przez około 4 godziny po zabiegu. Zabieg nie wyłącza pacjentów z codziennej aktywności i od razu po zabiegu mogą powrócić do pracy i codziennych zajęć.

 

Zabieg karboksyterapii jest wykonywany według poniższych schematów:

• redukcja cellulitu – 1 zabieg na 7 – 10 dni (10 zabiegów);

• redukcja tkanki tłuszczowej – 2 – 3 zabiegu tygodniowo (12 zabiegów);

• redukcja zmarszczek, rewitalizacja, cienie pod oczami – 1 zabieg na 10 dni (6 zabiegów);

• redukcja rozstępów – 1 zabieg na 7 – 10 dni (10 zabiegów).

 

EFEKT

• wzmożony drenaż limfatyczny leczonego obszaru;

• poprawa metabolizmu;

• wydalanie uwolnionego tłuszczu.

• zmniejszenie liczby komórek tłuszczowych i wymodelowanie sylwetki;

• wygładzenie powierzchni skóry i usunięcie efektu :skórki pomarańczowej”.

 

WSKAZANIA:

• cellulit;

• alternatywa dla liposukcji;

• rozstępy;

• usuwanie zmarszczek;

• przywrócenie jędrności oraz elastyczności skóry twarzy oraz całego ciała;

• minimalizacja worków oraz cieni pod oczami;

• redukcja podwójnego podbródka;

• wzmocnienie oraz regeneracja cebulek włosowych oraz zapobieganie dalszej utracie włosów.

 

DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Dwutlenek węgla jest wydalany z organizmu w sposób naturalny, jako końcowy produkt wymiany gazowej organizmu. Podany podczas zabiegu karboksyterapii CO2 jest transportowany do płuc a następnie wydalany, tak jak to się dzieje w końcowym etapie procesu fizjologicznego jakim jest oddychanie.